اما ناگهان، دستی بر آمد و به دستان «یداللّه‏» گره خورد.

دستی مدافع ولایت شد و برای چندمین بار، با ولیّ خود بیعت کرد.

دست، دست یک زن بود، یک زن مرد آفرین، پاره تن رسول…

چشمی به خروشانی مرداب نداشت                       ا‌مید ‌به ‌همراهی ا‌صحا‌ب ندا‌شت

با پهلوی مجروح به ‌مسجد آمد                    او دیدن دست بسته را تاب نداشت

***

با کینه و بغض بی امان می آمد                              با هیزم و آتش روان می‌ آمد

آئینه مگر چقدر طاقت دارد                                      از ضرب لگد در به زبان می آمد

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:

یا فَاطِمَةُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یغضَبُ لِغَضَبِكِ وَ یرضَى لِرِضَاك‏؛

اى فاطمه! همانا خداوند عزّوجل با غضب تو غضبناك مى ‏شود و با خشنودى تو خشنود مى‏گردد.

(احتجاج: 2/254؛ بحارالانوار: 43/197)

آن روز تو را زدند ‌ا‌ی ‌عصمت پاک                              در کوچه غم برای یک قطعه‌ ی خاک

بر ظلمت و کفر خود گواهی دادند                             با حجّت: «ان الله یرضی لرضاک»

***

اشک تو به گِل ‌نشانده ‌نوحی را ‌که …

بی صبر نموده با شکوهی را که …

سنگینی بار شیشه خُرد شده

در کوچه شکسته پشت کوهی را که …

***

ای کاش صفحه روزگار در هم می ‏پیچید و شعله‏ های آتش دوزخ، طومار زندگی ‏شان را در می ‏نوردید؛

آنهایی که با بی‏ شرمیِ تمام، آتش بر آشیانه سیمرغ قاف مظلومیت زدند،

و بهار آرزوهایش را به خزان ‏ترین فصل تبدیل کردند!

خون می چکد از نگاه پُر ابر علی                 این خاک غریب می شود قبر علی

در معرکه های خندق و خیبر، نه                  در کوچه ببین حماسه صبر علی

***

در کوچه پا به پای علی، یا علی مدد                                   جان می‌دهم برای علی، یا علی مدد

دستم شکست و دست علی را گشوده ام                            من می‌خرم بلای علی، یا علی مدد

***

امام صادق علیه السلام درباره آیه «وَ إِذَا المَوۆُدَةُ سُئِلَت بِأَی ذَنبٍ قُتِلَت» فرمود:

به خدا قسم این «موۆده» و به خاك سپرده شده، محسن فرزند حضرت فاطمه علیهاالسلام است.

(مهدى موعود، ترجمه جلد 13 بحارالانوار، ص: 1175)

معصوم ترین صبح سپیدی محسن                           آن روز کبود را ندیدی محسن

در راه علی حق بزرگی داری                                   الحق که تو اولین شهیدی محسن

اللهم العن قاتلیک و ناصبیک و ضاربیک و غاصبی حقک یا فاطمة الزهراء !

چو گل پاک آمدی و پاک رفتی

ز دنیا با دل صد چاک رفتی

تو دیدی غربت و تنهائیم را

چرا بی من به زیر خاک رفتی

مدینه بود گلشن تا تو بودی                       شب و روزم چه روشن! تا تو بودی

غمی بر سینه سنگینی نمی ‌کرد               صفای خانه ‌ی من! تا تو بودی

ای بهشت بی ‏نشان! بانو!

دیوارهای خانه علی علیه ‏السلام، شاهد قطره قطره آب شدنِ شمع وجودت بودند که جهانی از وجودت منوّر بود.

و حال،

لحظه ‏ای که علی علیه ‏السلام، در ظلمات تاریک ‏ترین شبِ بی‏ مهتاب، پنهان، پیکر تو را از شهر می‏ کوچاند…

فلک! شمع مرا کردی تو خاموش                             غم هجرش نمی گردد فراموش

هنوزم ناله ی جانسوز زهرا                                    رسد از این در و دیوار بر گوش

فاطمه زهرا علیهاالسلام به مولا علی علیه السلام چنین وصیت فرمود:

أُوصِیكَ أَن لا یشهَدَ أَحَدٌ جِنَازَتِی مِن هَۆُلَاءِ الَّذِینَ ظَلَمُونِی وَ أَخَذُوا حَقِّی فَإِنَّهُم عَدُوِّی وَ عَدُوُّ رَسُولِ اللَّهِ؛

مبادا احدى از این گروهى كه در حقّ من ظلم روا داشتند و حقّ مرا غصب كردند براى تشییع جنازه‏ ام حاضر شوند! زیرا ایشان دشمن من و دشمن رسول خدا مى‏ باشند.

(بحارالانوار: 43/192)

این تربت بی نشانه راز من و توست                        هم ناله‌ی این سوز و گداز من و توست

بر دوش ببر شبانه زهرا را ، این                   فریاد بلند ا‌عتر‌ا‌ض ‌من و توست

***

ببین تنهایی ام را ای عزیزم

الهی از كنارت بر نخیزم

خودم با دست خود خاكت نمودم

چه خاكی بعد تو بر سر بریزم

***

غم تو باز کرده مشت من را                                    فراق تو شکسته پشت من را

پس از تو گریه های زینب تو                                    شبانه، مخفیانه، کشته من را

امام علی علیه ‏السلام بعد از دفن حضرت فاطمه علیها‏السلام فرمود:

مَا لِی وَقَفتُ عَلَى القُبُورِ مُسَلِّماً                 قَبرَ الحَبِیبِ فَلَم یَرُدَّ جَوَابِی‏

أَ حَبِیبُ مَا لَكَ لَا تَرُدُّ جَوَابَنَا                          أَ نَسِیتَ بَعدِی خُلَّةَ الأَحبَاب‏

مرا چه شده که بر خاک عزیزان، گریان می گذرم و بر تربت محبوب سلام می دهم اما جوابم نمی گوید؟

ای تربت محبوب چه شده که پاسخ این خواننده را نمی دهی؟

نکند محبت دوستان بر دلت خستگی آورده…

(زندگانى حضرت زهرا علیها‏السلام، ترجمه ج43 بحارالانوار، ص 237)

***

از فاطمیه مانده به جا هرچه که داریم                      یعنی همه هستیم بدهکار غم تو

ده قرن گذشته‌ ست، هنوز ای گل پرپر                      مانده به روی دوش جهان بار غم تو

اللّهمّ صلّ علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها و سرّ المستودع فیها بعدد ما احاط به علمک

دلتنگ و غریب و جان به لب رفتی تا …                     خورشید علی نیمه‌ی شب رفتی تا …

قلب تو ز بغض عدّه ای مالامال                                ای ر‌حمت ‌محض! با غضب رفتی تا ‌…

امام صادق علیه السلام فرمود:

«اذا قام قائمنا انتقـم الله و لرسـوله و لنا اجمعـین»

هنگامی که قائم ما قیام کند، برای خدا رسـولش و همه ما انتقام خواهد گرفت.

(بحارالانوار: 52/376)

… تا آن مه غائب از نظر برگردد                    با دا‌غ هزار خون جگر برگردد

تا منتقم خون تو و فرزندت                          یک جمعه غروب از سفر برگردد…

اَللَّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلى ذلِكَ

The post پیامک‌های فاطمی appeared first on حضرت آیت الله العظمی حاج سید ابوالحسن مولانا (اعلی الله مقامه الشریف).